De vliegeraar

De vliegeraar

Als klein jongetje ging ik af en toe vliegeren. Totdat hij kapot was. Daarna zocht ik maar weer ander speelgoed. Gelukkig had ik keuze genoeg!

In Afghanistan is het een mooie traditie. De vliegerwedstrijden. Ze maken hun eigen vliegers en proberen daarmee elkaars touw door te snijden. Diegene die overblijft heeft dan gewonnen. Misschien ken je het boek ‘de vliegeraar’ van Khaled Hosseini wel. Dat verhaal kwam bij mij opeens hele dichtbij.

Of ik een tasje voor hem heb. Even bij mijn bagage gekeken, daar zat een plastic tasje bij. Goed genoeg werd mij vertelt. Een van de andere leiding van het jongerenweekend had een klosje vliegertouw gehaald en dunne bamboestokken. Het kon ook wel met takjes, maar in Nederland hebben we daar niet de goede struiken voor.

Even later was hij toch met een vuilniszak in de weer. Natuurlijk wil hij uitleggen hoe dat gemaakt moet worden. Zonder schaar, want snijden doe je natuurlijk met touw. Binnen no-time had hij de vlieger klaar. Als kind leren ze allemaal om er eentje te maken. Zijn vader was er hele erg goed in. Een stukje trots kwam naar boven. Het werd dan ook een stevige vlieger!

De Nederlanders die mee waren, waren onder de indruk. Ik geef toe, ik ook.

Om de vliegerwedstrijden te laten zien, maakt hij er snel nog een. Daarna konden we naar buiten met z’n allen, om de vliegers uit te proberen. ‘Kijk, zo snijd je met jouw eigen vlieger een touw van de andere vlieger door.’ en daar vloog de tweede vlieger hoger de lucht in. Steeds hoger, het touw was kapot. De Afghanen die meewaren vonden dit logisch. De Nederlanders verbaasden zich. ‘Heb je daar zoveel moeite voor gedaan en is hij nu gewoon weg?’.

Wel prachtig om te kunnen maken. Je eigen speelgoed, ook voor volwassenen.

 

2014-03-29 09.52.39

2014-03-29 10.00.01

2014-03-29 10.03.09

2014-03-29 10.00.09 2014-03-29 11.18.33

2014-03-29 16.39.25

vliegeraar1

vliegeraar2 vliegeraar5