Speelgoedactie

Speelgoedactie

Ook dit jaar is rond de kerst een speelgoedactie gehouden voor asielzoekerskinderen. Een vakantie is een ramp in het AZC. De hele dag niks doen, is toch niet leuk? Dan maar weer een rondje rijden op de fiets, als die het nog doet. Of anders rennen.

hanna tasjes

Daarom is jaren geleden een speelgoedactie begonnen bij AZC Leersum. In een kerk zijn er rond de 60 tasjes gevuld en uitgedeeld op het AZC. Dat beviel goed! Jaar naar jaar werd het iets groter, totdat ik het dit jaar via stichting Gave en stichting de Samaritaan heb opgepakt. Nu zijn er rond de 600 tasjes uitgedeeld op verschillende AZC’s(Utrecht, Leersum, Amersfoort, Ter Apel en andere).

Als je door de gang loopt en je klopt op een deur, dan gaat deze verwachtingsvol open. Wie zou er zijn? Als het blijkt dat de kinderen iets krijgen, zie je hun ogen gaan glimmen. ‘Echt helemaal voor mij?’, is een reactie die we kregen.Ook ouders genieten ervan. Natuurlijk maak je je zorgen, als je kind niks te doen heeft.

Het mooie is dat de COA (beheer van het AZC) graag meewerkt hieraan. Ze zien het effect en daarom mogen we uitdelen aan elk kind op het AZC. Baby’s krijgen een knuffeltje en 3-12 jaar een rugtas vol met speelgoed. Door het uitdelen vragen de mensen ons later op bezoek, of vragen ze waarom we dit doen.

Volgend jaar kunnen we misschien de actie weer herhalen, dat gaan we wel proberen. Hoe we dit doen is nog niet zeker, maar we kunnen u op de hoogte houden. Stuur me gerust een mail.

Dit jaar is de actie mogelijk gemaakt door veel kerken en een basisschool. Ook relatiegeschenkenbureau Maxilia droeg hieraan bij. Iedereen bedankt!

maxilia.nl

Deze actie is mogelijk doordat ik een achterban heb. Door uw gift, kan ik investeren in het asielzoekerswerk. Uw hulp is hard nodig. Samen kunnen we zo betekenisvol zijn voor vluchtelingen! Maak ook een gift over op: 

IBAN NL54 INGB 0006 4722 46 op naam van ‘Stg Gave tbv Jaap vd Kamp. Deze rekening heeft een ANBI-keurmerk!

De vliegeraar

De vliegeraar

Als klein jongetje ging ik af en toe vliegeren. Totdat hij kapot was. Daarna zocht ik maar weer ander speelgoed. Gelukkig had ik keuze genoeg!

In Afghanistan is het een mooie traditie. De vliegerwedstrijden. Ze maken hun eigen vliegers en proberen daarmee elkaars touw door te snijden. Diegene die overblijft heeft dan gewonnen. Misschien ken je het boek ‘de vliegeraar’ van Khaled Hosseini wel. Dat verhaal kwam bij mij opeens hele dichtbij.

Of ik een tasje voor hem heb. Even bij mijn bagage gekeken, daar zat een plastic tasje bij. Goed genoeg werd mij vertelt. Een van de andere leiding van het jongerenweekend had een klosje vliegertouw gehaald en dunne bamboestokken. Het kon ook wel met takjes, maar in Nederland hebben we daar niet de goede struiken voor.

Even later was hij toch met een vuilniszak in de weer. Natuurlijk wil hij uitleggen hoe dat gemaakt moet worden. Zonder schaar, want snijden doe je natuurlijk met touw. Binnen no-time had hij de vlieger klaar. Als kind leren ze allemaal om er eentje te maken. Zijn vader was er hele erg goed in. Een stukje trots kwam naar boven. Het werd dan ook een stevige vlieger!

De Nederlanders die mee waren, waren onder de indruk. Ik geef toe, ik ook.

Om de vliegerwedstrijden te laten zien, maakt hij er snel nog een. Daarna konden we naar buiten met z’n allen, om de vliegers uit te proberen. ‘Kijk, zo snijd je met jouw eigen vlieger een touw van de andere vlieger door.’ en daar vloog de tweede vlieger hoger de lucht in. Steeds hoger, het touw was kapot. De Afghanen die meewaren vonden dit logisch. De Nederlanders verbaasden zich. ‘Heb je daar zoveel moeite voor gedaan en is hij nu gewoon weg?’.

Wel prachtig om te kunnen maken. Je eigen speelgoed, ook voor volwassenen.

 

2014-03-29 09.52.39

2014-03-29 10.00.01

2014-03-29 10.03.09

2014-03-29 10.00.09 2014-03-29 11.18.33

2014-03-29 16.39.25

vliegeraar1

vliegeraar2 vliegeraar5