Nieuwsgierige Nederlanders

Nieuwsgierige Nederlanders

‘Ja maar Jaap, hoe word ik nu goede vrienden met vluchtelingen?’. De vraag kwam naar voren tijdens het uitdenken van een jongerenactiviteit. En best belangrijk om hier over na te denken. Wanneer ben je nu vrienden met iemand?

De Eritreërs die erbij waren keken een beetje verbaasd. Hoezo moet je nadenken hoe je vrienden wordt met iemand? Dat doe je toch gewoon? Als je samen bent gebeurd dit toch ook automatisch?

Meer lezen

Op bezoek in ‘Eritrea’

Op bezoek in ‘Eritrea’

 

enjeraIk sta op van de bank. Een paar jongens schieten in de actie. Snel pakken ze hun eigen eten in. ‘Yab. Alleen in huis is moeilijk toch? Hier heb je eten. Neem maar mee!’

Tijdens het sporten hadden we al wat meer contact. Of ik een keer wilde komen eten. Dat wil ik zeker! In een mannenkamer word ik hartelijk ontvangen. Er is lokaal eten, maar ook muziek uit oost-Afrika. ‘welkom in Eritrea Yab!’, krijg ik gelijk te horen. Het voelt ook alsof ik even in een ander land ben. En Yab lijkt wel op Jaap, dus voel ik me aangesproken.

Ik geniet van de enjera, een soort hartige pannenkoek waarmee je je eten vastpakt en opeet. We eten uitgebreid en de jongens hadden speciaal gewacht met eten op mij. Later kwam ik erachter dat dit wel wat van hen vroeg. Het duurde nog ruim 2 uur voordat het 6 uur zou zijn, mijn etenstijd. Maarjah, tijd is in elke cultuur anders. Zo ook het tijdstip waarop je eet.

Ik pak een stukje enjera en probeer er wat groente met saus ermee richting mijn mond te krijgen. Ondertussen praten we over het regime in Eritrea, maar ook over Nederland. ‘Jaap, hoe komen Nederlanders aan geld? Weinig mensen hebben een winkel!’. De vraag zegt alles over hun cultuur en we vinden het beiden interessant om dit naast elkaar te leggen.

Het is me gelukt om de paprika te pakken met de enjera, of zou het trouwens peper zijn? Ik stop het bijna in mn mond. Tegelijkertijd krijg ik de vraag ‘Ben je eigenlijk ook aan het vasten?’. Ik schiet in de lach.

enjera 1Vasten is voor mij een periode niet eten. De enjera is zonder knoeien in mijn mond beland. Al snel wordt het me duidelijk dat ze geen vlees, ei en andere dierlijke producten eten in een lange periode voor Pasen. Ze vasten dus.

Ik maak aanstalte om naar huis te gaan. Iedereen komt in beweging. ‘Als jij hebt vrije tijden, komen altijd!’, is de opmerking die in het Nederlands klinkt. In een nieuwe vuilniszak gewikkelde enjera wordt in mijn hand gedrukt. Ik loop met een glimlach weer naar mijn auto. Voor wie zal ik morgen gaan koken? Dit is wel genoeg voor 5 mensen..

Een boottocht

Een boottocht

10497233_10154332514935444_6482822464370106154_o

Geen idee hoeveel mensen er op deze boot staan en zitten. Wel zie ik dat alle gezichten omhoog gericht zijn. Komt er hulp of juist niet?

Het is voor veel Nederlanders een ‘ver van mijn bed’-show. Voor mij kwam het ook pas dichtbij toen een jongen uit Eritrea er in mijn huiskamer over vertelde.

Hij vertelde over de reis door de Sahara. Drie dagen in de brandende zon, zonder drinken en eten. Over het lange wachten aan de kust, omdat hij niet genoeg geld had om de mensensmokkelaar te betalen. De boot die veel te vol zat en de angst om te verdrinken. Het niet naar de wc kunnen.

Dat hij weggegaan was, zonder dat zijn familie het wist. Dat hij jaren in andere landen had gewoond, waar hij niks voorstelde.

boot vluchtelingen

De vluchtroute kostte hem meer dan 7000 dollar, van pickup in deSahara tot boot over de Middellandse Zee.

Toen ging hij mij vragen stellen:
‘Jaap, heb jij wel eens zonder drinken gezeten?’
‘Heeft jouw familie wel eens gedacht dat je dood was?’
‘Heb je wel eens gevochten met een mes, op leven en dood?’

Nee, het enige dat ik weet, is dat we in Nederland vluchtelingen zien als óns probleem.

Er zijn mensen nodig die hun problemen zien, niet die hen als probleem zien.

boot vluchtelingen 3 boot vluchtelingen 2 boot vluchtelingen 1