Ramadan kareem!

ramadan kareem

Het is ramadan! Het vasten van de moslims heeft ook invloed op mijn werk. Zullen er nog wel jongens meegaan met sporten als ze geen water mogen drinken?

Als ik rondloop, word ik vanuit de verte geroepen. Er zijn altijd kinderen die meewillen. Een meisje vraagt me ‘Jaap, mag ik ook mee? Ik ben ook een jongetje’. Glimlachend geef ik haar antwoord. Ze baalt.

Ik loop langs de kamers van een paar asielzoekersvrienden. Ik nodig hen uit en vraag of ze vrienden mee willen nemen. Op de parkeerplaats verzamelt zich al een groep van 15 jongens! Ze vinden de afleiding juist prettig, leggen ze me uit in jip-en-janneketaal.

Tijdens het sporten gaan de  jongens regelmatig  even zitten. Ze zweten niet echt dit keer, maar zijn wel moe. Ik heb wel eens meegemaakt dat een jongen zijn mond spoelt met water en het vervolgens weer uitspuugt. Ook dat willen de jongens niet.

Op school heb ik de Ramadan ook besproken in de klas. Er is zelfs een kind in de klas dat er meer van weet en wel eens heeft meegedaan. Deze 30 dagen zorgen voor een totaal ander leefritme. Na zonsondergang mag je eten, net voor zonsopgang gebeurt dat ook. Best apart, dit betekent dat ze in Nederland 18 uur lang niet eten. In Somalië is dat op dit moment zo’n 12 uur. ’s Winters is dit ook makkelijker dan nu.

De moslims die ik ken doen hieraan mee, behalve diegene die zwanger of bijvoorbeeld diabeet is. Dan mogen ze het later inhalen of een offer brengen. Die vraag werd in de klas ook gelijk gesteld. ‘Hij doet niet mee hè, brengt jouw vader nu een offer?’

Op het AZC vertelt een meisje me over wat wel en niet mag. ‘Als ik jongen zie, ik moet naar grond kijken en niet denken’. Maar mij gaf ze gewoon een hand en keek ze in de ogen aan. Ze legde uit dat dat niet erg is. ‘Alleen voor echt leuke jongens’ zegt ze dan.

‘En bedankt’ schiet er met een glimlach door m’n hoofd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *