Gavekamp: even meelopen

jaap met twee andere mannen op gavekamp

drie gave‘Jaap, wil je even meelopen?’, klonkt het met enige regelmaat. Een van de leiding die een heftig verhaal gehoord had. Een tiener die wilde onderhandelen over de slaaptijden. Een moslim die wilde weten hoe iets in de bijbel stond. Een jongen die de opdracht had gekregen om iets leuks te doen voor iemand, maar niet wist welk meisje bij die naam hoort.

Dat de week niet alleen maar makkelijk is, kom je ook snel genoeg achter. Er zijn veel dingen die energie geven, maar ook verhalen die je raken. Verhalen die me echt veel pijn doen.

Iemand vertelde me dat ze zich volledig ongewenst voelde. Dat haar ouders dit ook aan haar hadden verteld toen ze nog op de basisschool zat. Haar moeder heeft zich laten vallen toen ze zwanger was, om een miskraam proberen te veroorzaken.

11825746_1008930592480197_6355399112479027283_nEen van de jongens laat weinig van zichzelf zien. Contact krijgen is moeilijk, de taal helpt er ook niet bij. Dan kom je erachter dat hij op kamp moet. Zijn familie dwong hem.

Dat geldt ook voor een andere tiener, die al 3 keer achter elkaar op kamp ging. Zo kon het gezin zelf op vakantie gaan.

Daarnaast blijven vluchtverhalen ook heftig. Hoe ze opgesloten hebben gezeten bij mensenhandelaren, of hoelang ze al zonder familie zijn. Niet alles kan verteld worden, veel jongeren zijn al vroeg traumatisch belast.donya

Als je voor het eerst zulke verhalen hoort, weet je soms niet wat je overkomt. Dit geldt voor Nederlandse tieners die mee gaan, maar ook voor nieuwe leiding. Trouwens, ik wen er ook niet aan. Absoluut niet.

Ik heb het mezelf wel eens kwalijk genomen. Dat ik een stabiele opvoeding heb gehad, dat ik amper wat heb meegemaakt in m’n leven. Het voelt zo oneerlijk als je hun verhalen hoort. Waarom is dat niet gelijkwaardig verdeeld? Ik zie het voor mezelf steeds meer als enorme zegen. Hierdoor kan ik geven. Ik kan luisteren. Ik heb ruimte in mijn hoofd voor het verhaal van iemand anders. Veel jongeren zijn zo belast, dat ze dit niet kunnen naar anderen. Maar wel heel hard nodig hebben voor zichzelf.

11855783_917316565001207_1252679136639076935_n

Na een week komt het loslaten. Je probeert soms nog wat contact te houden, of iemand in de omgeving te zoeken die contact gaat leggen. En ik blijf voorlopig voor hen bidden, want God bewaart het overzicht.

foto 1: samen met twee andere leiders

foto 2 en 3: netjes voor het speciaal diner

foto 4: met m’n zus. Tjah, wie is er gekker?


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.