Nieuwsgierige Nederlanders

Nieuwsgierige Nederlanders

‘Ja maar Jaap, hoe word ik nu goede vrienden met vluchtelingen?’. De vraag kwam naar voren tijdens het uitdenken van een jongerenactiviteit. En best belangrijk om hier over na te denken. Wanneer ben je nu vrienden met iemand?

De Eritreërs die erbij waren keken een beetje verbaasd. Hoezo moet je nadenken hoe je vrienden wordt met iemand? Dat doe je toch gewoon? Als je samen bent gebeurd dit toch ook automatisch?

Meer lezen

Levensles in Libanon

dsc00338aIk zie haar nog voor me staan. Een gedreven jonge vrouw, gepassioneerd vertellend over de vele vluchtelingen in haar land. Libanon. Een land met 1/3 oppervlakte van Nederland, maar met net zoveel vluchtelingen als ons West-Europa. Ze heeft een groot hart voor de Syrische vluchteling, dat wordt me snel duidelijk. Dat dit heel bijzonder was, kwam ik later in het gesprek pas achter.

In Libanon zijn er kleine kerkjes. Het land heeft altijd ruimte gehad voor het christendom, wat bijzonder is in het midden oosten. De kerk was helemaal niet gericht op vluchtelingen, totdat er opeens vluchtelingen naar de kerk kwamen. De oorlog in Syrië werd heviger, de mensen vluchten naar het buurland. Maar waar kan je dan
heen? Zoals veel moslims hebben gedacht: de kerk, daar helpen ze hopelijk wel.

In het gebouw waar we staan te praten, is net een kerkdienst geweest. Goede apparatuur, mooi gebouw. Een groot verschil met het andere kerkje, waar we daarvoor waren. Toch horen ze bij elkaar, want de groepen werden te groot. Daardoor zijn ze opgesplitst. Er zijn kerken waarin 80% van de mensen een
moslimachtergrond hebben.

20160911_094114Veel zijn nogsteeds moslim, maar hebben interesse. In de eerste dienst zagen we veel vrouwen met hoofddoek. De mannen moeten vechten, zijn doorgevlucht of willen geen gezichtsverlies als moslim in een
christelijke omgeving. De kerk is veranderd. Van ‘zo doen we het altijd’ naar zendingsplek.

De vrouw deelt verder over haar missie en werk. ‘Ik hou van deze mensen! Maar weet je wat Syriërs vroeger deden in Libanon? Ze misbruikten ons, hebben Libanezen verkracht en vernederd. Dat is ook in mijn familie gebeurt, bij mijn neven en nichten. Maar, ik hou van de Syriërs.’ Haar gezicht straalt als ze dit zegt.

14183810_1028987350550753_3003824544166050675_nDe kerk ging door een zwaar proces. Alsof net na de tweede wereldoorlog de Duitsers bij ons kwamen onderduiken. Daar is veel voor nodig, wil je dat kunnen vergeven.
Ik vraag me altijd af ‘wat heb je nu echt?’, gaat ze verder. Wat zijn de dingen die je overhoudt in je leven, als je alles in jouw land kwijtraakt? Ze oogt moe, maar is krachtig en sterk. Ze denkt veel, maar doet ook veel. Met recht een wijze vrouw.

Aan het einde van het gesprek vraagt ze nog ‘waarvoor kan ik eigenlijk bidden? Hoe gaat het in Nederland met de vluchtelingen?